Selecteer een pagina

In een serie blogs over opgavegericht en Agile werken kijken we naar misverstanden bij implementatie van deze nieuwe manieren van organiseren. In mijn vorige blogs schreef ik over het misverstand tussen het werken met tijdelijke of vaste teams en over de optimale verhouding tussen deze twee. Het derde misverstand dat ik uit de weg wil ruimen is het idee van alles of niets. Tja, als je alles wilt veranderen, dan moet je ook overal beginnen. En omdat dat niet kan, doen we maar niets. 

Met Part-up worden we vaak gevraagd de voordelen en ervaringen met opgavegericht werken te presenteren bij allerlei organisaties. Een veelvoorkomende reactie is dan: “Dat gaat niet werken in onze organisatie(cultuur).” En dat terwijl er wel enthousiasme is bij zowel de top van de organisatie (die heeft ons ter inspiratie uitgenodigd) als de aanwezigen bij de presentatie (professionals die er mee aan de slag moeten). Een typische reactie: We wijzen vaak naar elkaar bij organisatieverandering. “De top kan niet loslaten.” en “de professionals zijn niet ondernemend”. Of nog een derde alternatief: het is de schuld van de manager in het midden, die niet weet hoe hetgeen waar hij voor staat in de toekomst geborgd blijft. Tja, op die manier houden we alle verandering buiten. Het is het gevolg van een denkfout: “dit werkt alleen als we het in een keer met z’n allen goed doen.”

De crux is dat je juist heel laagdrempelig aan de slag kunt met opgavegericht werken. Een kleine stap is vaak al een verbetering ten opzichte van het huidige. Sterker nog, het gebeurt vaak al, maar we vergeten de initiatieven die op-poppen en met mensen vanuit verschillende afdelingen worden opgepakt als dusdanig te benoemen. Het zijn vaak uitzonderingen die de regel bewijzen (“zie je wel, ze lopen toch vast”).

Kunst is juist dit soort initiatieven (vaak nog in het stadium van ideeën) te omarmen en ruimte te geven om te groeien en van te leren. En daar is animo voor bij de medewerker en ook het bestuur wel voor te porren. Kortom, laagdrempelig starten met een handje vol ‘opgaven’ die mogen falen, maar waar we wel commitment voor uitspreken om van te leren en gebruiken als koplopers om een route te vinden voor meer.

Part-up helpt om het overzicht te bewaren van deze initiatieven. En om ze toegankelijk te maken voor nieuwe deelnemers, van binnen en (indien gewenst) van buiten de organisatie. Wat we vaak doen tijdens een live bijeenkomst inspireren over de mogelijkheden, inventariseren waar de spanningen (beren op de weg zitten), en dan per spanning een tijdelijk team vormen met collega’s die hiermee aan de slag willen. Zo pak je twee vliegen in één klap. Groots aankondigen, klein beginnen.